- نویسنده : داوینچیگراف
- بازدید :5مشاهده
خرید و نصب دستگاه تصفیه آب خانگی اسمز معکوس (RO) معمولاً با این هدف انجام میشود که مصرفکننده از آبی کاملاً زلال، سبک و عاری از هرگونه ناخالصی بهرهمند گردد؛ به همین دلیل، مشاهده لایهای سفیدرنگ یا ذرات معلق گچیشکل در کتری و سماور پس از راهاندازی دستگاه، برای اغلب کاربران بسیار تعجبآور و نگرانکننده است. این پدیده باعث میشود بسیاری تصور کنند دستگاه عملکرد درستی ندارد یا فیلترهای آن تقلبی و غیراستاندارد هستند. با این حال، فرایند جوشاندن آب ماهیتی گرمازا و تغییردهنده ساختار شیمیایی دارد و واکنش املاح محلول در آب در دمای بالا با رفتار آنها در دمای معمولی اتاق کاملاً متفاوت است. تشکیل رسوب در ظروف جوشآور آب میتواند حاصل طیف گستردهای از عوامل فنی، از نحوه کالیبراسیون دستگاه و تنظیم غلظت املاح گرفته تا عملکرد طبیعی فیلترهای غنیساز مرحله نهایی باشد. شناخت دقیق تفاوت میان «رسوب سخت و مخرب ناشی از سختی آب شهری» و «پودر یا لایههای ترد املاح مفید ناشی از فیلترهای مواد معدنی» اهمیت بالایی در قضاوت درباره کیفیت آب خروجی دارد. همچنین، وجود برخی نقصهای فنی نظیر خرابی شیر میکس، افت راندمان غشای ممبران یا اشکال در مونتاژ هیدرولیکی میتواند علت ورود سختی حلنشده به مخزن باشد. در این مقاله تخصصی، تمامی دلایل احتمالی ایجاد رسوب در کتری پس از نصب دستگاه تصفیه آب و روشهای رفع آن را تشریح میکنیم.
تفاوت رسوب مخرب با لایههای ناشی از املاح مفید
پیش از بررسی علل فنی، باید میان دو نوع رسوب تمایز قائل شد. رسوب آب لولهکشی تصفیهنشده، لایهای بسیار سخت، ضخیم و آهکی (کربنات کلسیم و منیزیم پایدار) است که به دیواره و کف کتری میچسبد و تمیز کردن آن تنها با اسیدهای قوی ممکن است. در مقابل، رسوباتی که در آب تصفیهشده استاندارد دیده میشوند، اغلب به شکل ذرات معلق سفید و پنبهای یا لایهای سست و پودری در ته ظرف هستند که به راحتی با شستشوی ساده پاک میشوند. این ذرات معمولاً نشانه رهاسازی یونهای معدنی مفید از فیلترهای مکمل هستند.
دلایل اصلی رسوبگذاری کتری پس از تصفیه آب
عوامل متعددی میتوانند منجر به تشکیل جرم و رسوب در وسایل جوشآور شوند که به شرح زیر دستهبندی میشوند:
۱. تنظیم نامناسب یا باز بودن بیشازحد شیر میکس (TDS Adjuster)
شیر میکس، شیری سوزنی یا پلاستیکی در دستگاههای اسمز معکوس است که به منظور بازگرداندن مقداری از املاح و تنظیم طعم آب، آب تصفیهشده ممبران را با مقدار کمی از آب پیشتصفیه (مرحله ۳) مخلوط میکند. اگر تکنسین نصب این شیر را بیش از اندازه باز کرده باشد، آب با سختی بالا مستقیماً وارد خط تولید شده و سختی آب خروجی (TDS) افزایش مییابد که نتیجه مستقیم آن تشکیل جرم در کتری خواهد بود.
۲. عملکرد طبیعی فیلتر بیوسرامیک و مینرال (مرحله ششم)
فیلتر ممبران اسمز معکوس تمام املاح آب را تا حدود ۹۵ الی ۹۸ درصد حذف میکند و آب به اصطلاح دمینرالیزه یا تهی از یون میشود. برای جبران این افت، فیلتر مینرال با سنگهای معدنی کلسیت و دولومیت تعبیه میگردد تا مقادیر مجازی از یونهای کلسیم و منیزیم زیستی را به آب بیفزاید. زمانی که این آب جوشانده میشود، حلالیت این یونها تحت حرارت افت کرده و به صورت غبار معلق یا رسوب سست کلسیم در ظرف نمایان میشوند که کاملاً بهداشتی و بیخطر است.
۳. تأثیر فیلترهای آلکالاین (قلیاییکننده) بر رفتار جوشش آب
فیلترهای قلیایی به منظور بالا بردن pH آب، هیدروکسیدها و املاح قلیایی نظیر منیزیم، پتاسیم و کلسیم را در مدار هیدرولیکی رها میکنند. آب با pH بالاتر (بین ۸ تا ۹.۵) در هنگام حرارت دیدن سریعتر از آب اسیدی یا خنثی دچار تهنشینی یونهای فلزی میشود و چربی یا لایه براقی شبیه به چربی روی سطح آب جوشیده و تهنشینی گچی پدید میآورد.
۴. کاهش راندمان، گرفتگی یا پارگی فیلتر ممبران (RO)
ممبران قطعه اصلی حذف سختی است. در صورتی که طول عمر مفید ممبران تمام شده باشد، کلر آزاد به دلیل تعویض نشدن فیلترهای کربنی به آن رسیده باشد، یا غشای نیمهتراوای آن دچار پارگی فیزیکی شده باشد، یونهای سختی بدون مانع وارد آب تولیدی میشوند. در این حالت TDS آب خروجی بالا رفته و کتری مجدداً شبیه آب لولهکشی شهری رسوب میبندد.
۵. کنده شدن رسوبات قدیمی و خشکشده در کتری
آب تصفیهشده به روش RO به دلیل خاصیت حلالیت بسیار بالا (ناشی از فقر املاح اولیه)، رفتاری شبهاسفنجی دارد. اگر کتری از پیش دارای جرمها و لایههای گچی سفت باشد، آب تصفیهشده به بافت آن نفوذ کرده، باعث ترکخوردگی جرمهای کهنه شده و آنها را به صورت تکههای بزرگ سفید در آب معلق و شناور میسازد.
۶. نوع سیستم تصفیه آب (تفاوت دستگاههای UF با RO)
برخی خریداران به اشتباه تصور میکنند تمام دستگاههای تصفیه آب زیرسینکی، سختیگیر هستند. دستگاههای اولترافیلتراسیون (UF) که فاقد پمپ، آداپتور، مخزن ذخیره و شلنگ پساب میباشند، ساختار مولکولی املاح محلول را کاهش نمیدهند و تنها گلولای و باکتریها را میگیرند. در نتیجه، آب این دستگاهها همانند آب لولهکشی در کتری جرم بر جای میگذارد.
روشهای عیبیابی و جلوگیری از رسوبگذاری کتری
برای مهار تشکیل رسوب و بازگرداندن سیستم به عملکرد بهینه، مراحل فنی زیر را انجام دهید:
سنجش TDS آب خروجی با سختیسنج دیجیتال
با استفاده از دستگاه پرتابل TDS Meter، سختی آب خروجی از شیر برداشت را اندازهگیری کنید. استاندارد ایدهآل آب برای عدم تشکیل رسوب چشمگیر و در عین حال حفظ طعم مطلوب، بازه ۵۰ تا ۱۲۰ میلیگرم بر لیتر (PPM) است. اگر این عدد بالاتر از ۱۵۰ یا نزدیک به آب لولهکشی باشد، وجود ایراد فنی قطعی است.
تنظیم دقیق یا بستن شیر میکس
اگر TDS بالا بود، شیر میکس سوزنی را در جهت عقربههای ساعت به طور کامل ببندید. پس از چند ساعت عملکرد دستگاه و پر شدن مجدد مخزن، آب را دوباره بسنجید. با بستن شیر میکس، TDS آب افت چشمگیری پیدا کرده و تشکیل رسوب کتری به صفر متمایل خواهد شد.
تست مستقیم خروجی هوزینگ ممبران
شلنگ آب تصفیه خروجی از درب کلگی ممبران (پیش از ورود به شیر یکطرفه و سایر فیلترها) را خارج کرده و TDS آن را اندازه بگیرید. اگر TDS خروجی مستقیم ممبران بالاتر از ۱۰ درصد TDS آب لولهکشی شهری باشد (مثلاً در آب ورودی ۵۰۰، خروجی بالای ۵۰ باشد)، ممبران فرسوده شده یا درون پوسته نشتی دارد و باید تعویض گردد.
شستشو و جرمزدایی اولیه کتری
پیش از قضاوت درباره عملکرد دستگاه، کتری را با محلول آب و جوهرلیمو یا سرکه طبیعی به مدت ۱۰ دقیقه بجوشانید و با اسکاچ نرم تمامی جرمهای گذشته را بزدایید تا دیواره فلزی براق شود. پس از آن تنها از آب تصفیه استفاده کنید تا رفتار واقعی آب ارزیابی گردد.
جمعبندی
تشکیل رسوب خفیف و پودری پس از نصب دستگاه تصفیه آب، در بسیاری از مواقع نشاندهنده فعالیت بهداشتی فیلترهای مینرال و قلیایی برای غنیسازی آب شرب است. با این حال، اگر جرمها سفت، ضخیم و با حجم بالا باشند، معمولاً ریشه در باز بودن بیش از حد شیر میکس یا تخریب فیلتر ممبران دارند. با پایش دورهای TDS و کالیبراسیون اتصالات هیدرولیکی، میتوان تعادل مطلوبی میان حفظ مواد معدنی ضروری بدن و زلالی کتری برقرار نمود.